Granice zemlje i čovekoljublja

Summary

U članku se razmatra odnos između demokratskog humanizma i državne politike prema granicama i migrantima. Autor ukazuje da demokratije često koriste humanitaran jezik, ali da mora biti jasno da je građanin–državljanin centar tih procesa, te da masovni protoki migracije izazivaju prilagodbu granica i stvara strah od spoljne pretnje. Tekst ističe da se pravednost prema siromašnima i strancima nalazi u religijskoj tradiciji (hrišćanstvu) i u učenjima o milosrđu, te poziva na stalno preispitivanje kako uskladiti vere, etičke smjernice i demokratsku odgovornost.